mijn moeder heb ik niks aan... moest ze een kwartiertje op mijn dochter passen, had ze zich opgetrokken aan een stoel die met haar erbij omviel. ik ben binnen 5 minuten terug geroepen omdat ze niet wist wat ze er mee aan moest. lag ze nog op de grond!! het enige wat me moeder had gedaan was de stoel buiten bereik zetten:o me vader is lang geleden al overleden, maar mijn schoonmoeder is echt geweldig!! hebben we oppas nodig, staat mijn schoonmoeder voor de deur. zijn we moe en is ze op dat moment hier, doet ze echt alles voor onze meid.van luiers verschonen tot troosten bij vallen tot pap of een boterham geven!! schoonvader is een beetje buiten beeld, maar ook hij is geweldig met haar als hij hier is.

ik zou niet weten wat we zonder onze ouders zouden moeten doen!
Niet kwa hulp op welke manier ook. Maar gewoon voor t er zijn! Om te praten, om te klagen... ;)
Voor t opa en oma zijn. Soms om ons erop te wijzen hoe we t ook kunnen doen.
Ze hebben zich nooit echt met de opvoeding of dergelijk bemoeid. Ik heb welees een aanvaring met schoonmams gehad, maar nadat hij haar duidelijk maakte dat ze ons kind was (toen hadden we net de eerste) liet ze ons. En ging t goed. Beide onze ouders zijn echt grootouders. EN kids... die zouden niet zonder ze kunnen. Heerlijk! Ze zijn echt heel belangrijk voor hun!

Ik probeer mijn ouders er zo veel mogelijk buiten te houden, want mijn kind is mijn probleem, en niet die van anderen. Toen ik iets van 5 maanden zwanger was is mijn moeder verhuist naar het diepe zuiden van Limboland bij haar nieuwe vriendje, dat is vlak na mijn bevalling weer uit gegaan, en op magische wijze kreeg ze verkering met mn vader waar ze nu weer mee samenwoont.
Met mijn vader heb ik een paar maanden geen contact gehad vanwege escalerende ruzies, maar toen ik erachter kwam dat ik zwanger was heb ik het hem verteld en toen hebben we onze relatie weer opgebouwd.
Mijn vader heeft helaas wel redelijk wat moeten betalen aan de kinderuitzet omdat mijn uitkering nog niet geregeld was (ze beloofden dat het maar 6 weken zou duren, op dat moment was ik nog niet zwanger, ik kreeg mijn eerste uitbetaling pas na mijn bevalling ¬¬ ), maar nu ben ik financieel stabiel en hoeven ze niet mee te betalen. Ook mijn woonsituatie is stabiel omdat ik al 2,5 jaar met mijn vriend samenwoon en we een goede relatie hebben.
Volgend jaar ga ik weer naar school en ik ben mijn opties aan het bekijken, ik hoopte eerst dat een van mijn ouders misschien een dagje kon oppassen, maar dat kan helaas niet vanwege werk.
Had leuk geweest, maar zoals ik al eerder zei, mijn kind, mijn probleem :)

Mijn ouders... mijn ma zit aan de harddrugs en aan haar heb ik niks. Mijn vader is blij. we hebben sinds kort weer contact omdat hij sinds hij weet dat copd heeft van dag in nacht is verandert, en nu wel een `echte vader` is.

Mijn schoonmoeder was erg geschrokken omdat eht niet gepland was maar is wel erg blij. ze probeert ons erg te helpen en staat voor me klaar.

Ik woon samen met mijn vriend en mijn 2 dochters.
Direct na de bevalling van mijn eerste dochter toen ik 18 was ben ik op mezelf gaan wonen met mijn vriend en inmiddels zijn we naar een groter huisje verhuisd en hebben we nog een dochter gekregen, ik ben nu 20 en mijn vriend 22.

ik vond het lastig om te vertellen dat ik zwanger was. Toen ik het had verteld, leefden ze met me mee en hielpen me bij alles!! (behalve de bevalling, dat mocht van mij niet...)

mijn ouders zijn gewoon opa en oma wij wonen samen sinds ik zwanger ben.
ze passen soms op maar meer niet'
xx

naja ik woon samen met men vriend.. vader al 5 jaar niet gezien telefonisch wel contact.. hopelijk komt ie als de uk er is.. en mijn moeder al 4 jaar niet gezien... hoeft voor mij ook niet... teveel gebeurt en ze kan geen respect voor me opbrengen.. dan ben ik er snel klaar mee..

alleen men schoonouders.. naja kan ik goed mee overweg. als ik vragen stel dan proberen ze me te helpen..

hoe waren de reactie's van de mensen om je heen als ik vragen mag?
mijn ex die zwanger van my is is 14 dus..:$

Ik woon sinds ik net 16 ben al niet meer thuis. Ik heb eerst 8 maanden op 3 (crisis) groepen gewoont, daarna samen gaan wonen met mijn vriend. De band met mijn ouders is sinds ik uit huis ben slechter geworden, maar word nu gelukkig weer beter! :) Mn vriend en ik krijgen binnenkort ander huis & me ouders hebben ons wat meubels gegeven en tonen meer belangstelling dan eerst. Ook zien we elkaar weer vaker dan eerst, ondanks de afstand van bijna 70 km.. Mijn schoonouders wonen in het zelfde dorp als ons.. altijd handig, want als je ze nodig hebt helpen ze altijd.. Alleen wel jammer dat er soms iets teveel overal mee bemoeit word & daar zie k wel tegen op als straks die kleine er is!